ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΕΙΑ Vs ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΑΤΩΝ ΘΕΟΤΗΤΩΝ

Πολλές φορές έχουμε ασχοληθεί με πεποιθήσεις οι οποίες είναι αποδεκτές από το σύγχρονο άνθρωπο -αυτόν τον γόνο επιστημόνων- αβίαστα. Συνήθως, αν εξετάσουμε μία αντίληψη γενικά παραδεκτή που δεν έχει γίνει ποτέ αντικείμενο αμφισβήτησης, διαπιστώνουμε πως πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο απόφθεγμα που κατέληξε κάποιος σκεπτόμενος άνθρωπος προκειμένου να εξηγήσει κάτι που ποτέ πριν δεν είχε γίνει αντικείμενο μελέτης...

Σήμερα θα μιλήσουμε πάλι για θεούς και δαίμονες.

Και το σημαντικό ερώτημα-δικηγόρος του διαβόλου ενάντια στα γενικώς παραδεκτά είναι το εξής: Πως καταλήξαμε με τόση σιγουριά στο ότι το θεό τον δημιούργησε ο άνθρωπος επειδή δε μπορούσε να εξηγήσει τα στοιχεία τής φύσης; Είναι κάτι όμως που πρέπει να κάνουμε πριν αρχίσουμε να ασχολούμαστε με το ζήτημα. Επίσκεψις ονομάτων. Επισκευή των λέξεων. Τι ονομάζουμε σήμερα θεό; Τι ονομάζουν οι χριστιανοί, οι εβραίοι ή οι ισλαμιστές θεό; Τι ονόμαζαν θεό οι πρώτοι άνθρωποι οι οποίοι υποτίθεται πως εμπνεύστηκαν τους θεούς τους επειδή δε μπορούσαν να εξηγήσουν τα φυσικά φαινόμενα;

Αναζητώντας την αλληλουχία των γεγονότων που δημιούργησαν κάποιες γνωστές θεότητες η αμφισβήτηση γίνεται ολοένα και πιο πειστική. Αν κρυφοκοιτάξουμε μια από τις τελευταίες θεότητες που δημιούργησαν οι Έλληνες (εκείνοι, όχι εμείς), τον Ασκληπιό, τι έχουμε; Έναν καθ' όλα άνθρωπο, ο οποίος μετοίκησε στον Όλυμπο για κάτι που όχι μόνο δεν ήταν ακατανόητο, αλλά το δημιούργησε αυτός ο ίδιος. Την ιατρική. Και ήξερε πολύ καλά πώς την ασκούσε και με ποιους τρόπους. Αν δούμε και άλλες θεότητες πολυθεϊστών, εύκολα μπορούμε να γεννήσουμε μια αντιπρόταση. Κι αυτή λέει πως οι θεότητες ήταν απλές ονομασίες κάποιων φυσικών συστημάτων που έμοιαζαν σα μία οντότητα ξεχωριστή μέσα στη φύση... Στη θάλασσα για παράδειγμα κύριος είναι ο Ποσειδώνας. Τι νομίζουμε πως δεν καταλάβαιναν οι Έλληνες δημιουργοί αυτής τής θεότητας; Μήπως είμαστε τόσο αφελείς ώστε να πιστέψουμε πως δε γνώριζαν αυτοί οι γεμάτοι περιέργεια Πελασγοί, οι οποίοι όργωναν όλες τις θάλασσες του κόσμου, απλά πράγματα εύκολα παρατηρήσιμα, όπως για παράδειγμα το γεγονός πως όταν φυσάει κάνει κύμα; Και πρέπει εντελώς παράλογα να αξιώσουμε πως πίστευαν ότι ο θεός κινεί την τρίαινά του και προκαλεί κυματισμούς; Αστειευόμαστε έτσι; Κάτι τέτοιες πεποιθήσεις γκρεμίζονται εύκολα. Και ο Έλληνας που είχε μάθει να αλλάζει, όπως για κάποιο άγνωστο λόγο φυλάκισε τον Κρόνο έτσι ακριβώς θα φυλάκιζε και τον Ποσειδώνα μόλις καταλάβαινε πως ο Αίολος ήταν ο υπαίτιος του κυματισμού και όχι εκείνος. Και φυσικά θα σταματούσε να "διδάσκει" τέτοιες αστειότητες...

Δε θα πλατιάσουμε, αφού η συνέχεια είναι προφανής. Και εύκολα οι σκέψεις καταλήγουν πως καθόλου σίγουροι δεν είμαστε πως οι παλαιότεροι των μονοθεϊστών είχαν στο μυαλό τους κάτι σαν τους σύγχρονους μουσάτους πατέρες του κόσμου όταν μιλούσαν για θεότητες.

Και το πρόβλημα έγκειται στο ότι αν μελετώντας τους παλιούς δε γνωρίζουμε καν τι εννοούσαν όταν έλεγαν "θεός" χάνουμε το ζουμί των σκέψεών τους. Και το μόνο βέβαιο είναι πως οι παλαιότερες λατρείες (και όχι θρησκείες) δημιούργησαν πολιτισμούς, ενώ όταν οι θρησκείες άρχισαν να έρχονται στο προσκήνιο ήρθαν μεσαίωνες. Και πως αποχωριστήκαμε το μεσαίωνα; Όταν κάποιοι επανανακάλυψαν τις σκέψεις αυτών που λάτρευαν θεούς διαφορετικής υπόστασης από των σημερινών μονοθεϊστών. Οι οποίοι δε θρησκεύονταν. Λάτρευαν τα στοιχεία τής φύσης την οποία εξυμνούσαν στην πραγματικότητα ντύνοντας με όμορφες έννοιες και ιστορίες τα αποφθέγματα του δρόμου της κατανόησής της, επικεντρώνοντας σε κάθε φαινομενικά ανεξάρτητο φυσικό σύστημα ξεχωριστά...

Καμία λοιπόν σχέση δεν έχουν οι μουσάτοι ή οι αγνώστου μορφής πανταχού παρόντες με θεότητες τύπου Ποσειδώνα, του οποίου η μορφή ήταν πάντα γνωστή και ορατή σε όσους απλώς έστρεφαν το βλέμμα τους να αγναντέψουν αυτό το γαλάζιο υγρό που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Και βέβαια άκουγαν το θεό, συνομιλούσαν μαζί του, με λίγο διαφορετικό τρόπο από αυτόν με τον οποίο οι πατριάρχες του Ισραήλ επικοινωνούσαν μαζί του, ως μοναδικοί εκλεκτοί, δίνοντας στη συνέχεια στον απλό λαό τις εξουσιαστικές εντολές τους... Οι λάτρεις του Ποσειδώνα, όλοι ανεξαιρέτως, άκουγαν τη θεότητα... όταν κάθονταν στην ακροθαλασσιά και το κύμα έσκαγε στα βράχια...

Όταν ο Όμηρος και ο Ησίοδος ανθρωπομορφοποίησαν τις θεότητες, άρχισε η παρακμή τής λατρείας και για πρώτη φορά άρχισε σιγά σιγά να δημιουργείται θρησκεία στον ελλαδικό χώρο. Και φυσικά, η θρησκεία δεν άργησε να ταχθεί στην υπηρεσία της εξουσίας ό,τι κι αν σημαίνει αυτό...